اداشسدن
مصدر «أَداشِسْدَن» بهمعنی «مورد آدرسدیدن قرار دادن» میباشد؛ بهعبارتی دیگر، فرایندی که در آن آدرس چیزی دریافته بشود. این مصدر از «ا-د-س × **اشـ*ـدن [※ الگو «**ـاشـ*ـدن» یک «شَلِواء» بر وزن «فَعاشِلْدَن» است؛ که مانند وَنْدامو «اشـ» برای ساختن مصدری که «فاعل» تجربهکننده یا بیننده «مفعول» بهمانند مفعول مصدر پایه باشد، استفاده میشود؛ مثل: «طَلاشِعْدَن ([؟] مورد اطلاعدیدن قرار دادن)» و «أَداشِسْدَن ([؟] مورد آدرسدیدن قرار دادن)»] » ساختهشده است.
; بنهای تصریفی «أَداشِسْدَن»
بنهای تصریفی «أَداشِسْدَن» بهگونه زیر ساخته میشوند:
- بُنْپیشْگُذَشْتِه [※ پایه فعلهای گذشته در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِد» ← «أَداشِسْتِد»
- بُنْگُذَشْتِه [※ پایه فعل ماضی] : مصدر بدون «ن» مَصْدَرْنَما ← «أَداشِسْد»
- بُنْپَسْگُذَشْتِه [※ پایه فعلهای آینده در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِن» ← «أَداشِسْتِن»
- بُنْکُنون [※ پایه فعل مضارع] : مصدر بدون مَصْدَرْنَما ← «أَداشِس»
- بُنْپیشْآیَنْدِه [※ پایه فعلهای گذشته در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِت» ← «أَداشِسْنِت»
- بُنْآیَنْدِه [※ پایه فعل آینده] : مصدر بدون «د» مَصْدَرْنَما ← «أَداشِسْن»
- بُنْپَسْآیَنْدِه [※ پایه فعلهای آینده در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِن» ← «أَداشِسْنِن»
فارسی
همچنین ببین: أَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسیافتن قرار دادن)؛ اَدِسودَن ([؟] مورد آدرسگرفتن قرار دادن)؛ اُؤَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسدرآمدن قرار دادن)؛ أودِسْدَن ([؟] مورد آدرسدرآمدن قرار دادن)؛ أَدِسانْدَن ([؟] مورد آدرسیافتهشده قرار دادن)؛ اِشْأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسدیدن قرار دادن)؛ تَأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسیافته قرار دادن)؛ أَتَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسیافته قرار دادن)؛ اِشْأَدِسانْدَن ([؟] مورد آدرسدیدهشده قرار دادن)؛ أَداشِسانْدَن ([؟] مورد آدرسدیدهشده قرار دادن)؛ اِشْأَدِسْتانْدَن ([؟] مورد آدرسگیریشده قرار دادن)؛ أَداشِسْتانْدَن ([؟] مورد آدرسگیریشده قرار دادن)
مصدر
- ️تلفظ: /أَداشِسْدَن/📥 ریشهشناسی: ا-د-س × **اشـ*ـدن [※ الگو «**ـاشـ*ـدن» یک «شَلِواء» بر وزن «فَعاشِلْدَن» است؛ که مانند وَنْدامو «اشـ» برای ساختن مصدری که «فاعل» تجربهکننده یا بیننده «مفعول» بهمانند مفعول مصدر پایه باشد، استفاده میشود؛ مثل: «طَلاشِعْدَن ([؟] مورد اطلاعدیدن قرار دادن)» و «أَداشِسْدَن ([؟] مورد آدرسدیدن قرار دادن)»] ❖ | همردیف(های) «اداشسدن»: ربطاء:اداشسدن/هر | هممعنی(های) «اداشسدن»: اِشْأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسدیدن قرار دادن)
- مَصْدَر عَمَلی ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا شَلِواءی عَمَلاءی فَعاشِلین «أَدِسْدَن»: [💬به زبان ساده: «مورد آدرسدیدن قرار دادن»]
عملواژه
- ️تلفظ: /أَداشِسْدَن/📥 بن ماضی، مضارع، و آینده مصدر «اداشسدن»: ▶ بن گذشته در گذشته «اداشسدن»: «أَداشِسْتِد»؛ بن گذشته «اداشسدن»: ↦«أَداشِسْد»↤؛ بن آینده در گذشته «اداشسدن»: «أَداشِسْتِن»⟼«أَداشِس» (بنکنون «اداشسدن»)، ⟻؛ بن گذشته در آینده «اداشسدن»: «أَداشِسْنِت»؛ بن آینده «اداشسدن»: ↦«أَداشِسْن»؛ بن آینده در آینده «اداشسدن»: ↤«أَداشِسْنِن»◀
- عَمَلْواژه ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا شَلِواءی عَمَلاءی فَعاشِلین «أَدِسْدَن»: [💬به زبان ساده: «مورد آدرسدیدن قرار دادن»]
| عَمَلْواژههای اَنِجاءی فَرْمانی سادی «أَداشِسْدَن»「؟」 🎯 💡 🌟 | |||||||
| نَهادْنَما | تَکْتایی | جَمِعْتایی | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| یکم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] | دوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] | سوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] | یکم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] | دوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] | سوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آنها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.] | ||
| مُثْبَت [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/مثبت] | - | آواثاء:باداشس | - | - | آواثاء:باداشسید | - | |
| طَرْدی [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/طردی] | - | آواثاء:ناداشس | - | - | آواثاء:ناداشسید | - | |
| حَذَری [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/حذری] | - | آواثاء:نااداشس | - | - | آواثاء:نااداشسید | - | |
ترجمه
مصدر فَعاشِلین «أَدِسْدَن (؟ مورد آدرسیافتن قرار دادن)»
- ترجمه (معادل) انگلیسی «اداشسدن»: To look up؛ ترجمه (معادل) انگلیسی «اداشسدن»: To retrieve address