عرفاء:مصدر
«مصدر»، اسمی است که به «ـدن» ختم شده، و اغلب اسم یک فرایند است - مثل «نَیِزْدَن ([؟] مورد نیازیافتن قرار دادن)» و «لَزِمْدَن ([؟] مورد لزومیافتن قرار دادن)»؛ ولی گاهی اسم یک وضعیت است - مثل «نَیِزائْدَن ([؟] نیاز بودن)» و «لِزِمائْدَن ([؟] لازم داشتن)».