عرفاء:مصدر/عملی/ناصریح/کنایی
«مصدر عملی ناصریح کنایی» یک نوع مَصْدَرِ عَمَلیِ ناصَریح است؛ که دارای دو مولفهی معنایی اصلی - به نامهای سنتی «فاعل» و «مفعول» - میباشد؛ مثل «أَرِمْدَن ([؟] مورد آرامیتیافتن قرار دادن)» و «بَهِرِشْدَن ([؟] مورد استفادهشدن قرار داده شدن)».