ادسودن

نسخهٔ تاریخ ‏۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۰:۵۶ توسط Hakhsin (بحث | مشارکت‌ها) (آغزدن)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مصدر «اَدِسودَن» به‌معنی «مورد آدرس‌گرفتن قرار دادن» می‌باشد؛ به‌عبارتی دیگر، فرایندی که در آن «فاعل» گیرنده «مفعول» به‌عنوان مشخصه‌کننده مکان - به قصد رسیدن یا دسترسی به آن - بشود. این مصدر از «ا-د-س × ***ـودن [ الگو «***ـودن» یک «شالویاء» بر وزن «فَعِلودَن» است؛ که مانند «وَنْدامو اُ»، برای ساختن «دوگان مصدر پایه» - مصدری که در آن نقش‌های «فاعل» و «مفعول» باهم جابه‌جا شده - استفاده می‌شود؛ مثل: «أَضَفودَن ([؟] مورد اضافه‌گرفتن قرار دادن)» و «تَمَسودَن ([؟] مورد تماس‌گرفتن قرار دادن)»] » ساخته‌شده است.

; بن‌های تصریفی «اَدِسودَن»

بن‌های تصریفی «اَدِسودَن» به‌گونه زیر ساخته می‌شوند:

  • بُنْ‌پیشْگُذَشْتِه [ پایه فعل‌های گذشته در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِد» ← «اَدِسوتِد»
  • بُنْ‌گُذَشْتِه [ پایه فعل ماضی] : مصدر بدون «ن» مَصْدَرْنَما ← «اَدِسود»
  • بُنْ‌پَسْگُذَشْتِه [ پایه فعل‌های آینده در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِن» ← «اَدِسوتِن»
  • بُنْ‌کُنون [ پایه فعل مضارع] : مصدر بدون مَصْدَرْنَما ← «اَدِسوی»
  • بُنْ‌پیشْآیَنْدِه [ پایه فعل‌های گذشته در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِت» ← «اَدِسونِت»
  • بُنْ‌آیَنْدِه [ پایه فعل آینده] : مصدر بدون «د» مَصْدَرْنَما ← «اَدِسون»
  • بُنْ‌پَسْآیَنْدِه [ پایه فعل‌های آینده در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِن» ← «اَدِسونِن»

فارسی

🕸️ همچنین ببین: أَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌یافتن قرار دادن)؛ أَدِسانْدَن ([؟] مورد آدرس‌یافته‌شده قرار دادن)؛ اُؤَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌گرفتن قرار دادن)؛ أودِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌درآمدن قرار دادن)؛ اِشْأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌دیدن قرار دادن)؛ أَداشِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌دیدن قرار دادن)؛ تَأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌یافته قرار دادن)؛ أَدَتِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌یافته قرار دادن)؛ اِشْأَدِسانْدَن ([؟] مورد آدرس‌دیده‌شده قرار دادن)؛ أَداشِسانْدَن ([؟] مورد آدرس‌دیده‌شده قرار دادن)؛ اِشْأَدِسُؤانْدَن ([؟] مورد آدرس‌گیری‌شده قرار دادن)؛ أَداشِسْوانْدَن ([؟] مورد آدرس‌گیری‌شده قرار دادن)

مصدر

  • 🗣تلفظ: /اَدِسودَن/📥 ریشه‌شناسی: ا-د-س × ***ـودن [ الگو «***ـودن» یک «شالویاء» بر وزن «فَعِلودَن» است؛ که مانند «وَنْدامو اُ»، برای ساختن «دوگان مصدر پایه» - مصدری که در آن نقش‌های «فاعل» و «مفعول» باهم جابه‌جا شده - استفاده می‌شود؛ مثل: «أَضَفودَن ([؟] مورد اضافه‌گرفتن قرار دادن)» و «تَمَسودَن ([؟] مورد تماس‌گرفتن قرار دادن)»] | هم‌ردیف(های) «ادسودن»: ربطاء:ادسودن/هر | هم‌معنی(های) «ادسودن»: اُؤَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌گرفتن قرار دادن)
  1. مَصْدَر عَمَلی ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا شالویاءی عَمَلاءی فَعِلویین «أَدِسْدَن»:‌ [💬به زبان ساده: «مورد آدرس‌گرفتن قرار دادن»]
    🚀مثال. برای اَدِسودَن (؟ مورد آدرس‌گرفتن قرار دادن) 0x100، بایَد ([؟] باید) خانه هه ([؟] مذکور؛ یادشده) در تُدَک ([؟] حافظه مستقیم (رم)) خالی بِئَد ([؟] باشد).🌐ترجمه: برای آدرس یافتن 0x100، باید آن خانه در رم خالی باشد.

عملواژه

  • 🗣تلفظ: /اَدِسودَن/📥 بن ماضی، مضارع، و آینده مصدر «ادسودن»: بن گذشته در گذشته «ادسودن»: «اَدِسوتِد»؛ بن گذشته «ادسودن»: «اَدِسود»؛ بن آینده در گذشته «ادسودن»: «اَدِسوتِن»«اَدِسوی» (بن‌کنون «ادسودن»)، ؛ بن گذشته در آینده «ادسودن»: «اَدِسونِت»؛ بن آینده «ادسودن»: «اَدِسون»؛ بن آینده در آینده «ادسودن»: «اَدِسونِن»
  1. عَمَلْواژه ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا شالویاءی عَمَلاءی فَعِلویین «أَدِسْدَن»:‌ [💬به زبان ساده: «مورد آدرس‌گرفتن قرار دادن»]
    🚀مثال. شیء هه ([؟] مذکور؛ یادشده) 0x100 را اَدِسود (؟ مورد آدرس‌گرفتن قرار داد).🌐ترجمه: آن شیء 0x100 را به‌عنوان آدرس دریافت کرد.
عَمَلْواژه‌های اَنِجاءی نافَرْجامی سادی «اَدِسودَن»「؟」 🎯 💡 🌟
نَهادْنَما تَکْتایی جَمِعْتایی
یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آن‌ها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.]
قبل پیشْگُذَشْتِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پیشگذشته] آواثاء:ادسوتدم آواثاء:ادسوتدی اَدِسوتِد آواثاء:ادسوتدیم آواثاء:ادسوتدید آواثاء:ادسوتدند
گُذَشْتِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/گذشته] آواثاء:ادسودم آواثاء:ادسودی اَدِسود آواثاء:ادسودیم آواثاء:ادسودید آواثاء:ادسودند
پَسْگُذَشْتِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پسگذشته] آواثاء:ادسوتنم آواثاء:ادسوتنی آواثاء:ادسوتند آواثاء:ادسوتنیم آواثاء:ادسوتنید آواثاء:ادسوتنند
حال کُنون [ فراثاء:عملواژه/زمانما/کنون] آواثاء:ادسویم آواثاء:ادسویی آواثاء:ادسوید آواثاء:ادسوییم آواثاء:ادسویید آواثاء:ادسویند
بعد پیشْآیَنْدِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پیشآینده] آواثاء:ادسونتم آواثاء:ادسونتی اَدِسونِت آواثاء:ادسونتیم آواثاء:ادسونتید آواثاء:ادسونتند
آیَنْدِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/آینده] آواثاء:ادسونم آواثاء:ادسونی آواثاء:ادسوند آواثاء:ادسونیم آواثاء:ادسونید آواثاء:ادسونند
پَسْآیَنْدِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پسآینده] آواثاء:ادسوننم آواثاء:ادسوننی آواثاء:ادسونند آواثاء:ادسوننیم آواثاء:ادسوننید آواثاء:ادسوننند
عَمَلْواژه‌های اَنِجاءی فَرْمانی سادی «اَدِسودَن»「؟」 🎯 💡 🌟
نَهادْنَما تَکْتایی جَمِعْتایی
یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آن‌ها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.]
مُثْبَت [ فراثاء:عملواژه/فرمانی/مثبت] - آواثاء:بادسوی - - آواثاء:بادسویید -
طَرْدی [ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/طردی] - آواثاء:نادسوی - - آواثاء:نادسویید -
حَذَری [ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/حذری] - آواثاء:ناادسوی - - آواثاء:ناادسویید -

ترجمه

مصدر فَعِلویین «أَدِسْدَن (؟ مورد آدرس‌یافتن قرار دادن)»