اودسدن
مصدر «أودِسْدَن» بهمعنی «مورد آدرسدرآمدن قرار دادن» میباشد؛ بهعبارتی دیگر، فرایندی که در آن «فاعل» به آدرس «مفعول» در آمده بشود. این مصدر از «أ-د-س × *ـو**ـدن [※ الگو «*ـو**ـدن» یک «شالویاء» بر وزن «فوعِلْدَن» است؛ که مانند «وَنْدامو اُ»، برای ساختن «دوگان مصدر پایه» - مصدری که در آن نقشهای «فاعل» و «مفعول» باهم جابهجا شده - با تاکید بر عاملبودن «فاعل» استفاده میشود؛ مثل: «أوضِفْدَن ([؟] مورد اضافدرآمدن قرار دادن)» و «تومِسْدَن ([؟] مورد تماسگرفتن قرار دادن)»] » ساختهشده است.
; بنهای تصریفی «أودِسْدَن»
بنهای تصریفی «أودِسْدَن» بهگونه زیر ساخته میشوند:
- بُنْپیشْگُذَشْتِه [※ پایه فعلهای گذشته در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِد» ← «أودِسْتِد»
- بُنْگُذَشْتِه [※ پایه فعل ماضی] : مصدر بدون «ن» مَصْدَرْنَما ← «أودِسْد»
- بُنْپَسْگُذَشْتِه [※ پایه فعلهای آینده در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِن» ← «أودِسْتِن»
- بُنْکُنون [※ پایه فعل مضارع] : مصدر بدون مَصْدَرْنَما ← «أودِس»
- بُنْپیشْآیَنْدِه [※ پایه فعلهای گذشته در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِت» ← «أودِسْنِت»
- بُنْآیَنْدِه [※ پایه فعل آینده] : مصدر بدون «د» مَصْدَرْنَما ← «أودِسْن»
- بُنْپَسْآیَنْدِه [※ پایه فعلهای آینده در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِن» ← «أودِسْنِن»
فارسی
همچنین ببین: أَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسیافتن قرار دادن)؛ أَدِسانْدَن ([؟] مورد آدرسیافتهشده قرار دادن)؛ اَدِسودَن ([؟] مورد آدرسگرفتن قرار دادن)؛ اِشْأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسدیدن قرار دادن)؛ أَداشِسْدَن ([؟] مورد آدرسدیدن قرار دادن)؛ تَأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسیافته قرار دادن)؛ أَدَتِسْدَن ([؟] مورد آدرسیافته قرار دادن)؛ اِشْأَدِسانْدَن ([؟] مورد آدرسدیدهشده قرار دادن)؛ أَداشِسانْدَن ([؟] مورد آدرسدیدهشده قرار دادن)؛ اِشْأَدِسُؤانْدَن ([؟] مورد آدرسگیریشده قرار دادن)؛ أَداشِسْوانْدَن ([؟] مورد آدرسگیریشده قرار دادن)
مصدر
- ️تلفظ: /أودِسْدَن/📥 ریشهشناسی: أ-د-س × *ـو**ـدن [※ الگو «*ـو**ـدن» یک «شالویاء» بر وزن «فوعِلْدَن» است؛ که مانند «وَنْدامو اُ»، برای ساختن «دوگان مصدر پایه» - مصدری که در آن نقشهای «فاعل» و «مفعول» باهم جابهجا شده - با تاکید بر عاملبودن «فاعل» استفاده میشود؛ مثل: «أوضِفْدَن ([؟] مورد اضافدرآمدن قرار دادن)» و «تومِسْدَن ([؟] مورد تماسگرفتن قرار دادن)»] ❖ | همردیف(های) «اودسدن»: ربطاء:اودسدن/هر | هممعنی(های) «اودسدن»: اُؤَدِسْدَن ([؟] مورد آدرسگرفتن قرار دادن)
- مَصْدَر عَمَلی ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا شالویاءی عَمَلاءی فوعِلین «أَدِسْدَن»: [💬به زبان ساده: «مورد آدرسدرآمدن قرار دادن»]
عملواژه
- ️تلفظ: /أودِسْدَن/📥 بن ماضی، مضارع، و آینده مصدر «اودسدن»: ▶ بن گذشته در گذشته «اودسدن»: «أودِسْتِد»؛ بن گذشته «اودسدن»: ↦«أودِسْد»↤؛ بن آینده در گذشته «اودسدن»: «أودِسْتِن»⟼«أودِس» (بنکنون «اودسدن»)، ⟻؛ بن گذشته در آینده «اودسدن»: «أودِسْنِت»؛ بن آینده «اودسدن»: ↦«أودِسْن»؛ بن آینده در آینده «اودسدن»: ↤«أودِسْنِن»◀
- عَمَلْواژه ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا شالویاءی عَمَلاءی فوعِلین «أَدِسْدَن»: [💬به زبان ساده: «مورد آدرسدرآمدن قرار دادن»]
| عَمَلْواژههای اَنِجاءی فَرْمانی سادی «أودِسْدَن»「؟」 🎯 💡 🌟 | |||||||
| نَهادْنَما | تَکْتایی | جَمِعْتایی | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| یکم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] | دوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] | سوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] | یکم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] | دوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] | سوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آنها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.] | ||
| مُثْبَت [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/مثبت] | - | آواثاء:باودس | - | - | آواثاء:باودسید | - | |
| طَرْدی [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/طردی] | - | آواثاء:ناودس | - | - | آواثاء:ناودسید | - | |
| حَذَری [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/حذری] | - | آواثاء:نااودس | - | - | آواثاء:نااودسید | - | |
ترجمه
مصدر فوعِلین «أَدِسْدَن (؟ مورد آدرسیافتن قرار دادن)»
- ترجمه (معادل) انگلیسی «اودسدن»: To address oneself to