پرش به محتوا

ادسادن

از واژسین

مصدر «أَدْسادَن» به‌معنی «مورد آدرس‌آوردن قرار دادن» می‌باشد؛ به‌عبارتی دیگر، فرایندی که در آن «فاعل» عاملی به‌عنوان مشخصات مکان گرفته شدنش توسط «مفعول» بشود. این مصدر از «ادسـ + ـا [ میانوند «ـاـ» یک «سانَّما» برای نشان‌دادن وجود نوعی رابطه عاملیت از «فاعل» به «مفعول» می‌باشد؛ مثل «أَدْسادَن ([؟] مورد آدرس‌آوردن قرار دادن)» و «عَلْنادَن ([؟] معناء:علنادن)».] + دن [ پسوند «ـدن» که «مَصْدَرْنَما» نامیده می‌شود، نمایانگر مصدر بودن یک واژه است.] » ساخته‌شده است.

; بن‌های تصریفی «أَدْسادَن»

بن‌های تصریفی «أَدْسادَن» به‌گونه زیر ساخته می‌شوند:

  • بُنْ‌پیشْگُذَشْتِه [ پایه فعل‌های گذشته در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِد» ← «أَدْسایْتِد»
  • بُنْ‌گُذَشْتِه [ پایه فعل ماضی] : مصدر بدون «ن» مَصْدَرْنَما ← «أَدْسایْد»
  • بُنْ‌پَسْگُذَشْتِه [ پایه فعل‌های آینده در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِن» ← «أَدْسایْتِن»
  • بُنْ‌کُنون [ پایه فعل مضارع] : مصدر بدون مَصْدَرْنَما ← «أَدْسای»
  • بُنْ‌پیشْآیَنْدِه [ پایه فعل‌های گذشته در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِت» ← «أَدْسایْنِت»
  • بُنْ‌آیَنْدِه [ پایه فعل آینده] : مصدر بدون «د» مَصْدَرْنَما ← «أَدْسایْن»
  • بُنْ‌پَسْآیَنْدِه [ پایه فعل‌های آینده در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِن» ← «أَدْسایْنِن»

فارسی

🕸️ شبکه عامل-مبنا «ادسدن»: مصدر پایه «ادسادن»: أَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌یافتن قرار دادن) دوگان «ادسدن»: اَدْسودَن ([؟] مورد آدرس‌گرفتن قرار دادن) | 👈 مصدر عامل-محور «ادسدن»: 👉 دوگان عامل-محور «ادسدن»: أَدْسِنْدَن ([؟] معناء:ادسندن) | ⌘‬ مصدر انگیزی «ادسدن»: أَدْسانْدَن ([؟] مورد آدرس‌یافته‌شده قرار دادن) دوگان انگیزی «ادسدن»: أَدِسْوانْدَن ([؟] مورد آدرس‌گرفته‌شده قرار دادن) | مصدر شورانی «ادسدن»: أَدِسْتانْدَن ([؟] مورد آدرس‌گیری‌یافته قرار دادن) دوگان شورانی «ادسدن»: أَدِسْتونْدَن ([؟] معناء:ادستوندن) | مصدر مجابی «ادسدن»: أَدِسْبانْدَن ([؟] مورد آدرس‌دریافت‌شده قرار دادن) دوگان مجابی «ادسدن»: أَدِسْبونْدَن ([؟] معناء:ادسبوندن)
🧊 مصدرهای اثر-مفعول‌نما «ادسادن»: أَدْسایُدَن ([؟] معناء:ادسایُدن)؛ أَدْسایِدَن ([؟] معناء:ادسایِدن) | 🪸 مصدرهای عاملیت‌نما «ادسادن»: أَدْسِزْدَن ([؟] به‌شکل ارادی مورد آدرس‌یافتن قرار دادن)؛ أَدْسِرْدَن ([؟] به‌شکل سیستمی مورد آدرس‌یافتن قرار دادن)؛ أَدْسِژْدَن ([؟] به‌شکل طبیعی مورد آدرس‌یافتن قرار دادن)

مصدر

  1. مَصْدَر عَمَلی ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا شَلِواءی عَمَلاءی فَعْلایین «أَدِسْدَن»:‌ [💬به زبان ساده: «مورد آدرس‌آوردن قرار دادن»]
    🚀مثال. برای أَدْسادَن (؟ مورد آدرس‌آوردن قرار دادن) شیء هه ([؟] مذکور؛ یادشده)، بایَد ([؟] باید) أَدْساء ([؟] آدرس‌یافته (آدرس)) اَش ([؟] مال آن؛ آن را) را بِدَرِجْبانی ([؟] مورد درجش‌دریافت‌شده قرار بدهی).🌐ترجمه: برای به آدرس درآوردن در آن شیء، باید آدرسش را درج کنی.

عملواژه

  • 🗣تلفظ: /أَدْسادَن/📥 بن ماضی، مضارع، و آینده مصدر «ادسادن»: بن گذشته در گذشته «ادسادن»: «أَدْسایْتِد»؛ بن گذشته «ادسادن»: «أَدْسایْد»؛ بن آینده در گذشته «ادسادن»: «أَدْسایْتِن»«أَدْسای» (بن‌کنون «ادسادن»)، ؛ بن گذشته در آینده «ادسادن»: «أَدْسایْنِت»؛ بن آینده «ادسادن»: «أَدْسایْن»؛ بن آینده در آینده «ادسادن»: «أَدْسایْنِن»
  1. عَمَلْواژه ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا شَلِواءی عَمَلاءی فَعْلایین «أَدِسْدَن»:‌ [💬به زبان ساده: «مورد آدرس‌آوردن قرار دادن»]
    🚀مثال. أَدْساء ([؟] آدرس‌یافته (آدرس)) 0x100 که دَرِجْبانْدَم ([؟] مورد درجش‌دریافت‌شده قرار دادم)، شیء هه ([؟] مذکور؛ یادشده) را أَدْسایْد (؟ معناء:ادساید).🌐ترجمه: آدرس 0x100 که درج کردم، آن شیء را به آدرس درآورد.
عَمَلْواژه‌های اَنِجاءی نافَرْجامی سادی «أَدْسادَن»「؟」 🎯 💡 🌟
نَهادْنَما تَکْتایی جَمِعْتایی
یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آن‌ها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.]
قبل پیشْگُذَشْتِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پیشگذشته] آواثاء:ادسایتدم آواثاء:ادسایتدی أَدْسایْتِد آواثاء:ادسایتدیم آواثاء:ادسایتدید آواثاء:ادسایتدند
گُذَشْتِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/گذشته] آواثاء:ادسایدم آواثاء:ادسایدی أَدْسایْد آواثاء:ادسایدیم آواثاء:ادسایدید آواثاء:ادسایدند
پَسْگُذَشْتِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پسگذشته] آواثاء:ادسایتنم آواثاء:ادسایتنی آواثاء:ادسایتند آواثاء:ادسایتنیم آواثاء:ادسایتنید آواثاء:ادسایتنند
حال کُنون [ فراثاء:عملواژه/زمانما/کنون] آواثاء:ادسایم آواثاء:ادسایی آواثاء:ادسایَد آواثاء:ادساییم آواثاء:ادسایید آواثاء:ادسایند
بعد پیشْآیَنْدِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پیشآینده] آواثاء:ادساینتم آواثاء:ادساینتی أَدْسایْنِت آواثاء:ادساینتیم آواثاء:ادساینتید آواثاء:ادساینتند
آیَنْدِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/آینده] آواثاء:ادساینم آواثاء:ادساینی آواثاء:ادساینَد آواثاء:ادساینیم آواثاء:ادساینید آواثاء:ادساینند
پَسْآیَنْدِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پسآینده] آواثاء:ادسایننم آواثاء:ادسایننی آواثاء:ادسایننَد آواثاء:ادسایننیم آواثاء:ادسایننید آواثاء:ادسایننند
عَمَلْواژه‌های اَنِجاءی فَرْمانی سادی «أَدْسادَن»「؟」 🎯 💡 🌟
نَهادْنَما تَکْتایی جَمِعْتایی
یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آن‌ها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.]
مُثْبَت [ فراثاء:عملواژه/فرمانی/مثبت] - آواثاء:بادسای - - آواثاء:بادسایید -
طَرْدی [ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/طردی] - آواثاء:نادسای - - آواثاء:نادسایید -
حَذَری [ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/حذری] - آواثاء:ناادسای - - آواثاء:ناادسایید -

ترجمه

مصدر فَعْلایین «أَدِسْدَن (؟ مورد آدرس‌یافتن قرار دادن)»

🔖 واژه‌های مرتبط با «ادسادن»: أودِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌درآمدن قرار دادن)؛ اِشْأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌دیدن قرار دادن)؛ أَداشِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌دیدن قرار دادن)؛ تَأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌یافته قرار دادن)؛ أَتَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌یافته قرار دادن)؛ اِشْأَدْسانْدَن ([؟] مورد آدرس‌دریافته‌دیده‌شده قرار دادن)؛ أَداشْسانْدَن ([؟] مورد آدرس‌دیده‌شده قرار دادن)؛ اِشْأَدِسْتانْدَن ([؟] مورد آدرس‌گیری‌شده قرار دادن)؛ أَداشِسْتانْدَن ([؟] مورد آدرس‌گیرشده قرار دادن)