آشفدن
ظاهر
مصدر «آشُفْدَن» بهمعنی «مورد آشفتگییافتن قرار دادن» میباشد؛ بهعبارتی دیگر، فرایندی که در آن «فاعل» آشفتگیدهنده یا آشفتهساز «مفعول» بشود. این مصدر در شمار افعال نوین قرار دارد و بر پایه قواعد نظاممند فارسی آینده ساخته شده است.
; بنهای تصریفی «آشُفْدَن»
بنهای تصریفی «آشُفْدَن» بهگونه زیر ساخته میشوند:
- بُنْپیشْگُذَشْتِه [※ پایه فعلهای گذشته در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـِتْد» ← «آشُفِتْد»
- بُنْگُذَشْتِه [※ پایه فعل ماضی] : مصدر بدون «ن» مَصْدَرْنَما ← «آشُفْد»
- بُنْپَسْگُذَشْتِه [※ پایه فعلهای آینده در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـِتْن» ← «آشُفِتْن»
- بُنْکُنون [※ پایه فعل مضارع] : مصدر بدون مَصْدَرْنَما ← «آشُف»
- بُنْپیشْآیَنْدِه [※ پایه فعلهای گذشته در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـِنْت» ← «آشُفِنْت»
- بُنْآیَنْدِه [※ پایه فعل آینده] : مصدر بدون «د» مَصْدَرْنَما ← «آشُفْن»
- بُنْپَسْآیَنْدِه [※ پایه فعلهای آینده در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـِنْن» ← «آشُفِنْن»
فارسی
همچنین ببین: آشُفانْدَن ([؟] مورد آشفتگییافتهشده قرار دادن)؛ اُیاشُفْدَن ([؟] مورد آشفتگیگرفتن قرار دادن)؛ تَآشُفْدَن ([؟] مورد آشفتگییافته قرار دادن)
مصدر
- تعریف «آشفدن». فرایند دِهْدَن ([؟] مورد دهشیافتن قرار دادن) باعِل ([؟] با فاعلیت (بهواسطه؛ توسط)) آشُفاء ([؟] آشفتگییافته (آشفتگی)) هی ([؟] حرف نکره مفرد و جمع): [💬یا بعبارتی «مورد آشفتگییافتن قرار دادن»]
عملواژه
- ️تلفظ: /آشُفْدَن/📥 بن ماضی، مضارع، و آینده مصدر «آشفدن»: ▶ بن گذشته در گذشته «آشفدن»: «آشُفِتْد»؛ بن گذشته «آشفدن»: ↦«آشُفْد»↤؛ بن آینده در گذشته «آشفدن»: «آشُفِتْن»⟼«آشُف» (بنکنون «آشفدن»)، ⟻؛ بن گذشته در آینده «آشفدن»: «آشُفِنْت»؛ بن آینده «آشفدن»: ↦«آشُفْن»؛ بن آینده در آینده «آشفدن»: ↤«آشُفِنْن»◀
- تعریف «آشفدن». باعِل ([؟] با فاعلیت (بهواسطه؛ توسط)) آشُفاء ([؟] آشفتگییافته (آشفتگی)) هی ([؟] حرف نکره مفرد و جمع) دِهْدَن ([؟] مورد دهشیافتن قرار دادن): [💬یا بعبارتی «مورد آشفتگییافتن قرار دادن»]
| عَمَلْواژههای اَنِجائی فَرْمانی سادی «آشُفْدَن»「؟」 🎯 💡 🌟 | |||||||
| نَهادْنَما | تَکْتایی | جَمِعْتایی | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| یکم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] | دوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] | سوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] | یکم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] | دوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] | سوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آنها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.] | ||
| مُثْبَت [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/مثبت] | - | آواثاء:بآشف | - | - | آواثاء:بآشفید | - | |
| طَرْدی [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/طردی] | - | آواثاء:نآشف | - | - | آواثاء:نآشفید | - | |
| حَذَری [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/حذری] | - | آواثاء:ناآشف | - | - | آواثاء:ناآشفید | - | |
ترجمه
دِهْدَن (؟ مورد دهشیافتن قرار دادن) باعِل (؟ با فاعلیت (بهواسطه؛ توسط)) آشُفاء (؟ آشفتگییافته (آشفتگی)) هی (؟ حرف نکره مفرد و جمع)
- ترجمه (معادل) انگلیسی «آشفدن»: To disturb؛ ترجمه (معادل) انگلیسی «آشفدن»: To unsettle
ردهها:
- صفحههای دارای پیوند خراب به پرونده
- واژهها
- واژه فارسی
- مصدر فارسی
- مصدر فارسی عملی
- مصدر فارسی عملی ناصریح
- مصدر فارسی عملی کنایی
- مصدر فارسی عملی کنادین
- مصدر فارسی عملی علنئا
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنایی
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنادین
- مصدر فارسی عملی ناصریح علنئا
- مصدر فارسی عملی کنایی کنادین
- مصدر فارسی عملی کنایی علنئا
- مصدر فارسی عملی کنادین علنئا
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنایی کنادین
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنایی علنئا
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنادین علنئا
- مصدر فارسی عملی کنایی کنادین علنئا
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنایی کنادین علنئا