پرش به محتوا

تاسندن

از واژسین
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۰:۱۲ توسط Hakhsin (بحث | مشارکت‌ها) (آغزدن)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

مصدر «تَأَسِندَن» به‌معنی «مورد سادگی‌یافته قرار دادن» می‌باشد؛ به‌عبارتی دیگر، فرایندی که در آن چیزی ساده‌ساز (کاهش‌دهنده اجزاء یا رابطه‌ها) جنبه‌ای از دیگری بشود. این مصدر از «تـ [ پیشوند «تَـ» یک «وَنْدامو» برای قرار دادن «مفعول» در نقش «فاعل» مصدر پایه می‌باشد؛ مثل: «تَأَدِسْدَن ([؟] مورد آدرس‌یافته قرار دادن)» و «تَخَبَرْدَن ([؟] مورد باخبر شده قرار دادن)»] + ـاسندن» ساخته‌شده است.

; بن‌های تصریفی «تَأَسِندَن»

بن‌های تصریفی «تَأَسِندَن» به‌گونه زیر ساخته می‌شوند:

  • بُنْ‌پیشْگُذَشْتِه [ پایه فعل‌های گذشته در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِد» ← «تَأَسِنتِد»
  • بُنْ‌گُذَشْتِه [ پایه فعل ماضی] : مصدر بدون «ن» مَصْدَرْنَما ← «تَأَسِند»
  • بُنْ‌پَسْگُذَشْتِه [ پایه فعل‌های آینده در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـتِن» ← «تَأَسِنتِن»
  • بُنْ‌کُنون [ پایه فعل مضارع] : مصدر بدون مَصْدَرْنَما ← «تَأَسِن»
  • بُنْ‌پیشْآیَنْدِه [ پایه فعل‌های گذشته در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِت» ← «تَأَسِننِت»
  • بُنْ‌آیَنْدِه [ پایه فعل آینده] : مصدر بدون «د» مَصْدَرْنَما ← «تَأَسِنن»
  • بُنْ‌پَسْآیَنْدِه [ پایه فعل‌های آینده در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـنِن» ← «تَأَسِننِن»

فارسی

🔖 واژه‌های مرتبط با «تاسندن»: أَسِندَن ([؟] مورد سادگی‌یافتن قرار دادن)؛ أَسِنودَن ([؟] مورد سادگی‌گرفتن قرار دادن)؛ أَسِناندَن ([؟] مورد سادگی‌یافته‌شده قرار دادن)

مصدر

  1. مَصْدَر عَمَلی ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا آمویاءی عَمَلاءی تَکُنین «أَسِندَن»:‌ [💬به زبان ساده: «مورد سادگی‌یافته قرار دادن»]
    🚀مثال. تَأَسِندَن (؟ مورد سادگی‌یافته قرار دادن) این سازاء ([؟] ترکیب‌یافته (ترکیب‌ساز؛ ترکیب)) جمله‌ها، خِیْلی ([؟] مقدار زیادی) خوبْناک ([؟] دارای خوبیت (خوب)) ئَد ([؟] است (فعل ربط)).🌐ترجمه: ساده‌ساز گرفتن این ترکیب برای جمله‌ها، خیلی خوب است.

عملواژه

  • 🗣تلفظ: /تَأَسِندَن/📥 بن ماضی، مضارع، و آینده مصدر «تاسندن»: بن گذشته در گذشته «تاسندن»: «تَأَسِنتِد»؛ بن گذشته «تاسندن»: «تَأَسِند»؛ بن آینده در گذشته «تاسندن»: «تَأَسِنتِن»«تَأَسِن» (بن‌کنون «تاسندن»)، ؛ بن گذشته در آینده «تاسندن»: «تَأَسِننِت»؛ بن آینده «تاسندن»: «تَأَسِنن»؛ بن آینده در آینده «تاسندن»: «تَأَسِننِن»
  1. عَمَلْواژه ناصَریح کُنایی کُنادین عَلِنِئا آمویاءی عَمَلاءی تَکُنین «أَسِندَن»:‌ [💬به زبان ساده: «مورد سادگی‌یافته قرار دادن»]
    🚀مثال. هایَد ([؟] بهتر بوده/است/خواهد بود) این سازاء ([؟] ترکیب‌یافته (ترکیب‌ساز؛ ترکیب)) جمله‌ها را بِتَآسیم (؟ مورد سادگی‌یافته قرار بدهیم).🌐ترجمه: بهتر است این ترکیب جمله‌ها را به‌عنوان ساده‌ساز بگیریم.
عَمَلْواژه‌های اَنِجاءی نافَرْجامی سادی «تَأَسِندَن»「؟」 🎯 💡 🌟
نَهادْنَما تَکْتایی جَمِعْتایی
یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آن‌ها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.]
قبل پیشْگُذَشْتِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پیشگذشته] آواثاء:تآستدم آواثاء:تآستدی تَأَسِنتِد آواثاء:تآستدیم آواثاء:تآستدید آواثاء:تآستدند
گُذَشْتِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/گذشته] آواثاء:تاسندم آواثاء:تاسندی تَأَسِند تَأَسِندیم آواثاء:تاسندید آواثاء:تاسندند
پَسْگُذَشْتِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پسگذشته] آواثاء:تآستنم آواثاء:تآستنی آواثاء:تآستند آواثاء:تآستنیم آواثاء:تآستنید آواثاء:تآستنند
حال کُنون [ فراثاء:عملواژه/زمانما/کنون] آواثاء:تاسنم آواثاء:تاسنی آواثاء:تاسنَد آواثاء:تاسنیم آواثاء:تاسنید آواثاء:تاسنند
بعد پیشْآیَنْدِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پیشآینده] آواثاء:تآسنتم آواثاء:تآسنتی تَأَسِننِت آواثاء:تآسنتیم آواثاء:تآسنتید آواثاء:تآسنتند
آیَنْدِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/آینده] آواثاء:تآسنم آواثاء:تآسنی آواثاء:تآسند آواثاء:تآسنیم آواثاء:تآسنید آواثاء:تآسنند
پَسْآیَنْدِه [ فراثاء:عملواژه/زمانما/پسآینده] آواثاء:تآسننم آواثاء:تآسننی آواثاء:تآسنند آواثاء:تآسننیم آواثاء:تآسننید آواثاء:تآسننند
عَمَلْواژه‌های اَنِجاءی فَرْمانی سادی «تَأَسِندَن»「؟」 🎯 💡 🌟
نَهادْنَما تَکْتایی جَمِعْتایی
یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] یکم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] دوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] سوم [ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آن‌ها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.]
مُثْبَت [ فراثاء:عملواژه/فرمانی/مثبت] - آواثاء:بتاسن - - آواثاء:بتاسنید -
طَرْدی [ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/طردی] - آواثاء:نتاسن - - آواثاء:نتاسنید -
حَذَری [ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/حذری] - آواثاء:ناتاسن - - آواثاء:ناتاسنید -

ترجمه

مصدر تَکُنین «أَسِندَن (؟ مورد سادگی‌یافتن قرار دادن)»