تاذیدن
مصدر «تَاَذّیدَن» بهمعنی «مورد اذیتگرفته قرار دادن» میباشد؛ بهعبارتی دیگر، فراثاء:تاذیدن این مصدر از «تـ [※ پیشوند «تَـ» یک «وَنْدامو» برای قرار دادن «مفعول» در نقش «فاعل» مصدر پایه است.] + ـاذیدن» ساختهشده است.
; بنهای تصریفی «تَاَذّیدَن»
بنهای تصریفی «تَاَذّیدَن» بهگونه زیر ساخته میشوند:
- بُنْپیشْگُذَشْتِه [※ پایه فعلهای گذشته در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـِتْد» ← «تَاَذّیتْد»
- بُنْگُذَشْتِه [※ پایه فعل ماضی] : مصدر بدون «ن» مَصْدَرْنَما ← «تَاَذّید»
- بُنْپَسْگُذَشْتِه [※ پایه فعلهای آینده در گذشته] : تعویض مَصْدَرْنَما «ـدن» با «ـِتْن» ← «تَاَذّیتْن»
- بُنْکُنون [※ پایه فعل مضارع] : مصدر بدون مَصْدَرْنَما ← «تَاَذّیی»
- بُنْپیشْآیَنْدِه [※ پایه فعلهای گذشته در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـِنْت» ← «تَاَذّینْت»
- بُنْآیَنْدِه [※ پایه فعل آینده] : مصدر بدون «د» مَصْدَرْنَما ← «تَاَذّین»
- بُنْپَسْآیَنْدِه [※ پایه فعلهای آینده در آینده] : تعویض مَصْدَرْنَما با «ـِنْن» ← «تَاَذّینْن»
فارسی
همچنین ببین: اَذّیدَن ([؟] مورد اذیتگرفتن قرار دادن)؛ اَذّیانْدَن ([؟] مورد اذیتگرفتهشده قرار دادن)
مصدر
- ️تلفظ: /تَاَذّیدَن/📥 ریشهشناسی: تـ [※ پیشوند «تَـ» یک «وَنْدامو» برای قرار دادن «مفعول» در نقش «فاعل» مصدر پایه است.] + ـاذیدن❖
- مَصْدَر عَمَلی ناصَریح کُنایی کُنادین عَلَنِئا آمویاءی عَمَلاءی تَکُنین «اَذّیدَن»: [💬به زبان ساده: «مورد اذیتگرفته قرار دادن»]
عملواژه
- ️تلفظ: /تَاَذّیدَن/📥 بن ماضی، مضارع، و آینده مصدر «تاذیدن»: ▶ بن گذشته در گذشته «تاذیدن»: «تَاَذّیتْد»؛ بن گذشته «تاذیدن»: ↦«تَاَذّید»↤؛ بن آینده در گذشته «تاذیدن»: «تَاَذّیتْن»⟼«تَاَذّیی» (بنکنون «تاذیدن»)، ⟻؛ بن گذشته در آینده «تاذیدن»: «تَاَذّینْت»؛ بن آینده «تاذیدن»: ↦«تَاَذّین»؛ بن آینده در آینده «تاذیدن»: ↤«تَاَذّینْن»◀
- عَمَلْواژه ناصَریح کُنایی کُنادین عَلَنِئا آمویاءی عَمَلاءی تَکُنین «اَذّیدَن»: [💬به زبان ساده: «مورد اذیتگرفته قرار دادن»]
- مثال. پسر همسایه اِمان ([؟] ما) گربهها را میتَاَذّییَد (؟ مورد اذیتگرفته قرار میدهد).ترجمه: پسر همسایهامان گربهها را اذیت میکند.
| عَمَلْواژههای اَنِجائی فَرْمانی سادی «تَاَذّیدَن»「؟」 🎯 💡 🌟 | |||||||
| نَهادْنَما | تَکْتایی | جَمِعْتایی | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| یکم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «من» است.] | دوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تو» است.] | سوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «او» است.] | یکم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «مَنان ([؟] ما (ضمیر اول شخص جمع))» است.] | دوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «تُویان ([؟] شما (ضمیر دوم شخص جمع))» است.] | سوم [※ اگر نهاد انسان یا موجود عاقل باشد، معادل ضمیر «اویان ([؟] آنها (ضمیر سوم شخص جمع انسانی))» است.] | ||
| مُثْبَت [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/مثبت] | - | آواثاء:بتاذیی | - | - | آواثاء:بتاذییید | - | |
| طَرْدی [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/طردی] | - | آواثاء:نتاذیی | - | - | آواثاء:نتاذییید | - | |
| حَذَری [※ فراثاء:عملواژه/فرمانی/منفی/حذری] | - | آواثاء:ناتاذیی | - | - | آواثاء:ناتاذییید | - | |
ترجمه
ردهها:
- صفحههای دارای پیوند خراب به پرونده
- واژهها
- واژه فارسی
- مصدر فارسی
- مصدر فارسی عملی
- مصدر فارسی عملی ناصریح
- مصدر فارسی عملی کنایی
- مصدر فارسی عملی کنادین
- مصدر فارسی عملی علنئا
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنایی
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنادین
- مصدر فارسی عملی ناصریح علنئا
- مصدر فارسی عملی کنایی کنادین
- مصدر فارسی عملی کنایی علنئا
- مصدر فارسی عملی کنادین علنئا
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنایی کنادین
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنایی علنئا
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنادین علنئا
- مصدر فارسی عملی کنایی کنادین علنئا
- مصدر فارسی عملی ناصریح کنایی کنادین علنئا
- مصدر فارسی آمویاءی
- مصدر فارسی آمویاءی عملاءی
- مصدر فارسی آمویاءی عملاءی تکنین