فراثاء:-ان-
برای ساختن مصدری که «فاعل» آن بهشکلی - ارادی، سیستمی، یا طبیعی - عامل انجام فعل باشد، استفاده میشود. بهعبارت دیگر، توسط این میانوند، «فاعل» مصدر جدید در جایگاه عامل عمل، و «فاعل» مصدر پایه در جایگاه «عامل دوم» قرار میگیرد؛ مثل «أَدْسانْدَن ([؟] مورد آدرسیافتهشده قرار دادن)» و «أَداشْسانْدَن ([؟] مورد آدرسدیدهشده قرار دادن)».