پرش به محتوا

بنثاء:اتوانائدن

از واژسین

ا [ پیشوند «اُ» یک «وَنْدامو» برای ساختن «دوگان مصدر پایه» - مصدری که در آن نقش‌های «فاعل» و «مفعول» باهم جابه‌جا شده - استفاده می‌شود؛ مثل: «اُثَبْدَن ([؟] مورد تثبیت‌گرفتن قرار دادن)» و «اُخَرِبْدَن ([؟] مورد خرابی‌گرفتن قرار دادن)»] + توانـ + ـائدن [ پسوند «ـائدن» یک «مصدرساز» برای ساختن مصدر «تسبی» - مصدری که گویای رابطه بین «فاعل» و «مفعول» در یک وضعیت است - می‌باشد؛ مثل «تَوانائْدَن ([؟] توانایی‌یافته (توان) بودن)» و «نیازائْدَن ([؟] نیاز بودن)»]