-اژ-

وند (پیشوند، پسوند، یا میانوند) «ـاژـ» برای نشان‌دادن «انگیزاننده بودن فاعل طبیعی» می‌باشد؛ به‌عبارتی، برای ساختن مصدری که «فاعل» آن به‌شکل طبیعی عامل انجام فعل باشد، استفاده می‌شود. به‌عبارت دیگر، توسط این میانوند، «فاعل» مصدر جدید در جایگاه عامل عمل، و «فاعل» مصدر پایه در جایگاه «عامل دوم» قرار می‌گیرد؛ مثل «شَعِلاژْدَن (^[؟] به‌شکل طبیعی مورد مشتعل‌یافتن قرار دادن)».

فارسی

🔖 واژه‌های مرتبط با «-اژ-»: ـناژ؛ ـزاژ؛ ـراژ؛ ـژاژ

بنواج

• ️🗣تلفظ: /ـاژـ/^📥 ⚓ریشه‌شناسی: نوین❖ | ⥂دوگان «-اژ-»: ـواژـ (^[؟] معناء:-واژ-) | ⧣دوگان انگیزی «-اژ-»: ـتاژـ (^[؟] معناء:-تاژ-) | ⇅دوگان مفعولی «-اژ-»: ـباژـ (^[؟] معناء:-باژ-)

1. بُنْواج مَصْدَرْساز سانَّما اَنْگیزی سَبَبی کُنادین حَقِّئا:‌ [^💬به زبان ساده: «انگیزاننده بودن فاعل طبیعی»]

   🚀مثال. شَعِلاژْدَن (^[؟] به‌شکل طبیعی مورد مشتعل‌یافتن قرار دادن): آذرخش هون (^[؟] آن؛ مذکور؛ یادشده (حرف تعریف معرفه)) خانه را شَعِلاژْد (^؟ به‌شکل طبیعی مورد مشتعل‌یافتن قرار داد).🌐ترجمه: آذرخش آن خانه را از روی طبیعتش به آتش کشید.