-ان-

وند (پیشوند، پسوند، یا میانوند) «ـانـ» برای نشان‌دادن «انگیزاننده بودن فاعل» می‌باشد؛ به‌عبارتی، برای ساختن مصدری که «فاعل» آن به‌شکلی - ارادی، سیستمی، یا طبیعی - عامل انجام فعل باشد، استفاده می‌شود. به‌عبارت دیگر، توسط این میانوند، «فاعل» مصدر جدید در جایگاه عامل عمل، و «فاعل» مصدر پایه در جایگاه «عامل دوم» قرار می‌گیرد؛ مثل «أَدْسانْدَن (^[؟] مورد آدرس‌یافته‌شده قرار دادن)» و «أَداشْسانْدَن (^[؟] مورد آدرس‌دیده‌شده قرار دادن)».

فارسی

🔖 واژه‌های مرتبط با «-ان-»: ـنانـ؛ ـزانـ؛ ـرانـ؛ ـژانـ

بنواج

• ️🗣تلفظ: /ـانـ/^📥 ⚓ریشه‌شناسی: ـانـ❖ | ⥂دوگان «-ان-»: ـوانـ (^[؟] معناء:-وان-) | ⧣دوگان انگیزی «-ان-»: ـتانـ (^[؟] معناء:-تان-) | ⇅دوگان مفعولی «-ان-»: ـبانـ (^[؟] نگیزاننده سببی یک عامل ارادی بودن فاعل)

1. بُنْواج مَصْدَرْساز سانَّما اَنْگیزی سَبَبی کُنادین عَلِنِئا:‌ [^💬به زبان ساده: «انگیزاننده بودن فاعل»]

   🚀مثال. أَداشْسانْدَن (^[؟] مورد آدرس‌دیده‌شده قرار دادن): خانه مادربزرگ اَم (^[؟] من/خودم) را بِعِل (^[؟] به عاملیت (به عمل‌کنندگی)) علی أَداشْسانْدَم (^؟ مورد آدرس‌دیده‌شده قرار دادم).🌐ترجمه: خانه مادربزرگم را به علی آدرس‌دهی کردم.