عرفاء:مصدر/عملی/ناصریح/کنایی/کنادین/علنئا/آمویاءی/عملاءی/نکنین: تفاوت میان نسخهها
آغازدن |
آغازدن |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''«[[بیناین:مصدر/عملی/ناصریح/کنایی/کنادین/علنئا/آمویاءی/عملاءی/نکنین|مصدر {{:آواثاء:آمویمائی}} {{:آواثاء:عملاءی}} {{:آواثاء:نکنین}}]]»''' یک نوع [[عرفاء:مصدر/عملی|مصدر عملی]] است که با افزودن [[عرفاء:بنواج/وندامو/مصدر|{{:آواثاء:وندامو}}]] «[[ن-|نـ]]» به بن مضارع یک «[[عرفاء:مصدر/عملی/ناصریح/کنایی/کنادین/علنئا|مصدر {{:آواثاء:کنادین}} {{:آواثاء:علنئا}}]]» ساخته میشود. در مصدر جدید، '''«مفعول» در جایگاه «{{*|مفعول دوم}}»''' میباشد؛ مثلا، در «{{-|نبشردن|نِبشردن}}» ([[بشارتدیده کردن]]) «مفعول» چیزی است که بشارت بیابد: | '''«[[بیناین:مصدر/عملی/ناصریح/کنایی/کنادین/علنئا/آمویاءی/عملاءی/نکنین|مصدر {{:آواثاء:آمویمائی}} {{:آواثاء:عملاءی}} {{:آواثاء:نکنین}}]]»''' یک نوع [[عرفاء:مصدر/عملی|مصدر عملی]] است که با افزودن [[عرفاء:بنواج/وندامو/مصدر|{{:آواثاء:وندامو}}]] «[[ن-|نـ]]» به بن مضارع یک «[[عرفاء:مصدر/عملی/ناصریح/کنایی/کنادین/علنئا|مصدر {{:آواثاء:کنادین}} {{:آواثاء:علنئا}}]]» ساخته میشود. در مصدر جدید، '''«مفعول» در جایگاه «{{*|مفعول دوم}}»''' میباشد؛ مثلا، در «{{-|نبشردن|نِبشردن}}» ([[بشارتدیده کردن]]) «مفعول» چیزی است که بشارت بیابد: | ||
* {{×م|پیامبران مردم را '''{{-*|نِبشردند}}'''.|پیامبران مردم را [[بشارتدیده کردن|بشارتدیده کردند]].}} | * {{×م|پیامبران مردم را '''{{-*|نِبشردند}}'''.|پیامبران مردم را [[بشارتدیده کردن|بشارتدیده کردند]].}} | ||
بهعبارتی، «مفعول» (مردم) در جایگاه «{{*|مفعول دوم}}» مصدر «{{-| | بهعبارتی، «مفعول» (مردم) در جایگاه «{{*|مفعول دوم}}» مصدر «{{-|بشراندن}}» میباشد: | ||
* {{×م|{{-|عذبدن}} {{-|کفرنده|کفرندگان}} را به مردم '''{{-*| | * {{×م|{{-|عذبدن}} {{-|کفرنده|کفرندگان}} را به مردم '''{{-*|ببشران}}'''.|[[عذاب کردن]] [[کافر|کافران]] را به مردم [[بشارت دادن|بشارت بده]].}} | ||
نسخهٔ ۷ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۷:۰۳
«مصدر آمویْمائی عَمَلاءی نِکُنین» یک نوع مصدر عملی است که با افزودن وَنْدامو «نـ» به بن مضارع یک «مصدر کُنادین عَلَنِئا» ساخته میشود. در مصدر جدید، «مفعول» در جایگاه «مفعول دوم [※ چیزی که بگونهای متمم معنایی در یک فعل میباشد] » میباشد؛ مثلا، در «نِبَشِّرْدَن ([؟] مورد تحتبشارتزایی قرار دادن)» (بشارتدیده کردن) «مفعول» چیزی است که بشارت بیابد:
- مثال. پیامبران مردم را نِبَشِّرْدَنْد (؟ مورد تحتبشارتزایی قرار دادند).ترجمه: پیامبران مردم را بشارتدیده کردند.
بهعبارتی، «مفعول» (مردم) در جایگاه «مفعول دوم [※ چیزی که بگونهای متمم معنایی در یک فعل میباشد] » مصدر «بَشِّرانْدَن ([؟] مورد بشارتشده قرار دادن)» میباشد:
- مثال. عَذِبْدَن ([؟] مورد عذابدیدن قرار دادن) کُفِرَنْدِگان ([؟] کافران) را به مردم بِبَشِّران (؟ مورد بشارتشده قرار بده).ترجمه: عذاب کردن کافران را به مردم بشارت بده.