عرفاء:بنواج/سانما/مصدر
«سانَّمای مصدر» میانوندی است که بین «بنمصدر» [※ «بُنْمَصْدَر» همان مصدر بدون مَصْدَرْنَما - ـدن یا ـیدن - میباشد.] و «مصدرنما» (ـدن/ـیدن) قرار گرفته و عاملیت (ارادی، سیستمی، طبیعتی)، حالت مصدر (معلوم، مجهول)، و حالت اثرگیری مفعول (ناصریح، نااثری، اثری) را مشخص میکند؛ مانند «ـاندن» در مصدر «قَبِلانْدَن ([؟] مورد قبولیافته شدن قرار دادن)» که برای ساختن مصدر انگیزی سببی کنادین از «قَبِلْدَن ([؟] مورد قبولییافتن قرار دادن)» استفاده شده.