پرش به محتوا

بنثاء:دعوادن

از واژسین

دعو + ا [ میانوند «ـاـ» یک «سانَّما» برای نشان‌دادن وجود نوعی رابطه عاملیت از «فاعل» به «مفعول» می‌باشد؛ مثل «أَدْسادَن ([؟] مورد آدرس‌آوردن قرار دادن)» و «عَلْنادَن ([؟] معناء:علنادن)».] + دن [ پسوند «ـدن» که «مَصْدَرْنَما» نامیده می‌شود، نمایانگر مصدر بودن یک واژه است.]