پرش به محتوا

فراثاء:-زان-

از واژسین

برای ساختن مصدری که «فاعل» آن به‌شکلی - ارادی، سیستمی، یا طبیعی - عامل انجام ارادی فعلی است. به‌عبارت دیگر، توسط این میانوند، «فاعل» مصدر جدید در جایگاه عامل عمل، و «فاعل» مصدر پایه در جایگاه «عامل دوم» ارادی قرار می‌گیرد؛ مثل «أَداشِسْزانْدَن ([؟] مورد آدرس‌دیده‌شده ارادی قرار دادن)».