فراثاء:بنواج/نقشنما/مصدر/عملاءی/وْ
میانوند «ـوْ-» یک «نَقْشْنَما» است؛ که برای ساختن «دوگان مصدر» - مصدری که در آن نقشهای «فاعل» و «مفعول» باهم جابهجا شده - استفاده میشود؛ مثل: «أَدْسِوْدَن ([؟] مورد آدرسگرفتن قرار دادن)»
میانوند «ـوْ-» یک «نَقْشْنَما» است؛ که برای ساختن «دوگان مصدر» - مصدری که در آن نقشهای «فاعل» و «مفعول» باهم جابهجا شده - استفاده میشود؛ مثل: «أَدْسِوْدَن ([؟] مورد آدرسگرفتن قرار دادن)»