الگو «*ـا**ـدن» یک «شَلِواء» بر وزن «فاعِلْدَن» است؛ که مانند ترکیب وَنْداموهای «اُ» و «اشـ» با سانَّما «ـانـ»، برای ساختن مصدر فاعلی - که مفعولش بهشکلی کننده عمل است - استفاده میشود؛ مثل: «آرِمْدَن ([؟] مورد آرامکردن قرار دادن)» و «عارِقْدَن ([؟] مورد عرقکردن قرار دادن)»
