عرفاء:مصدر/عملی/ناصریح/کنایی/کنادین/علنئا/آمویاءی/عملاءی/اکنین
«مصدر آمویْمائی عَمَلاءی اُکُنین» یک نوع مصدر عملی است که با افزودن وَنْدامو «اُ-» به بن مضارع یک «مصدر کُنادین عَلِنِئا» ساخته میشود. در مصدر جدید، «مفعول» در حالت «مفعولیت» میباشد؛ مثلا، در «اُجَسِسْدَن ([؟] مورد تجسسشده قرار دادن)» (تجسس کردن) «مفعول» چیزی است که مورد تجسس قرار بگیرد:
- مثال. عِیْبْماء ([؟] عیبگرفتهشو (عیب)) علی را نَاُجَسِسید (؟ مورد تجسسشده قرار ندهید).ترجمه: در عیبهای علی تجسس نکیند.
بهعبارتی، «مفعول» (عِیْبْماء (؟ عیبگرفتهشو (عیب)) علی) در حالت «مفعولیت» مصدر «جَسِسْدَن ([؟] مورد تجسسگرفتن قرار دادن)» میباشد:
- مثال. علی عِیْبْماء ([؟] عیبگرفتهشو (عیب)) اَش ([؟] مال آن؛ آن را) را جَسِسْد (؟ مورد تجسسگرفتن قرار داد).ترجمه: علی عیبهایش را تجسسیافته دید.