پرش به محتوا

بنثاء:ادسِودن

از واژسین

ادسـ + ـوْ [ میانوند «ـوْ-» یک «نَقْشْنَما» است؛ که برای ساختن «دوگان مصدر» - مصدری که در آن نقش‌های «فاعل» و «مفعول» باهم جابه‌جا شده - استفاده می‌شود؛ مثل: «أَدْسِوْدَن ([؟] مورد آدرس‌گرفتن قرار دادن)»] + ـدن [ پسوند «ـدن» که «مَصْدَرْنَما» نامیده می‌شود، نمایانگر مصدر بودن یک واژه است.]