عرفاء:مصدر/عملی
ظاهر
«مصدر عملی»، مَصْدَری است که با آن ارتباط دو جزء معنایی اصلی - به نامهای سنتی «فاعل» و «مفعول» - در یک فرایند مشخص میشود؛ مثل «نَیِزْدَن ([؟] مورد نیازیافتن قرار دادن)» و «نَیِزِشْدَن ([؟] مورد نیازیافتن قرار داده شدن)».
«مصدر عملی»، مَصْدَری است که با آن ارتباط دو جزء معنایی اصلی - به نامهای سنتی «فاعل» و «مفعول» - در یک فرایند مشخص میشود؛ مثل «نَیِزْدَن ([؟] مورد نیازیافتن قرار دادن)» و «نَیِزِشْدَن ([؟] مورد نیازیافتن قرار داده شدن)».