پرش به محتوا

بنثاء:ادسِودن

از واژسین
نسخهٔ تاریخ ‏۶ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۰۷:۰۹ توسط Hakhsin (بحث | مشارکت‌ها) (آغزدن)

ادسـ + ـوْ [ میانوند «ـو-» یک «نَقْشْنَما» است؛ که برای ساختن «دوگان مصدر» - مصدری که در آن نقش‌های «فاعل» و «مفعول» باهم جابه‌جا شده - استفاده می‌شود؛ مثل: «أَضَفودَن ([؟] مورد اضافه‌گرفتن قرار دادن)» و «تَمِسودَن ([؟] مورد تماس‌گرفتن قرار دادن)»] + ـدن [ پسوند «ـدن» که «مَصْدَرْنَما» نامیده می‌شود، نمایانگر مصدر بودن یک واژه است.]