فراثاء:بنواج/شالویاء/عملاءی/فوعلین
الگو «*ـو**ـدن» یک «شالویاء» بر وزن «فوعِلْدَن» است؛ که مانند «وَنْدامو اُ»، برای ساختن «دوگان مصدر پایه» - مصدری که در آن نقشهای «فاعل» و «مفعول» باهم جابهجا شده - با تاکید بر عاملبودن «فاعل» استفاده میشود؛ مثل: «أوضِفْدَن ([؟] مورد اضافدرآمدن قرار دادن)» و «تومِسْدَن ([؟] مورد تماسگرفتن قرار دادن)»