فراثاء:بنواج/نقشنما/مصدر/عملایی/و
میانوند «ـو-» یک «نَقْشْنَما» است؛ که برای ساختن «دوگان مصدر» - مصدری که در آن نقشهای «فاعل» و «مفعول» باهم جابهجا شده - استفاده میشود؛ مثل: «أَضَفودَن ([؟] مورد اضافهگرفتن قرار دادن)» و «تَمِسودَن ([؟] مورد تماسگرفتن قرار دادن)»