فراثاء:بنواج/شلواء/عملاءی/فعاشلانین
الگو «**ـاشـ*ـاندن» یک «شَلِواء» بر وزن «فَعاشْلانْدَن» است؛ که مانند ترکیب وَنْدامو «اشـ» با سانَّما «ـانـ»، برای ساختن حالت انگیزی مصدری که مفعولش توسط «عامل دوم» بهعنوان مصادیق «فاعل» مصدر پایه دیده یا تجربه میشود، استفاده میشود؛ مثل: «أَداشْسانْدَن ([؟] مورد آدرسدیدهشده قرار دادن)» و «بَذاشِلانْدَن ([؟] مورد ازایبذلدیدهشده قرار دادن)»